این مقاله با محوریت معرفی فرمول ساخت و کاربردهای معنایی زمان حال استمراری در انگلیسی تهیه شده و راهنمای جامعی برای آشنایی کامل با این زمان است. هر آنچه که درباره استفاده صحیح از present continuous نیاز دارید در این مطلب وجود دارد. گفتنی است این مقاله در ادامه مجموعه مقاله های آموزش رایگان زبان انگلیسی به نگارش درآمده است.
فرمول ساخت زمان استمراری در انگلیسی
پیش از اینکه به معرفی کاربردهای معنایی زمان حال استمراری در انگلیسی بپردازیم، به شما نحوه ساخت این نوع را در جمله های انگلیسی آموزش خواهیم داد. در ادامه می توانید با فرمول ساخت جمله مثبت، منفی، و پرسشی زمان حال استمراری آشنا شوید.
- جمله مثبت زمان حال استمراری: فاعل + am / is / are (وابسته به شخص فاعل) + verb-ing
- جمله منفی زمان حال استمراری: فاعل + am / is / are (وابسته به شخص فاعل) + not (در گفت و گوی محاوره ای شاهد شکل خلاصه شده فعل to be و not هستیم) + verb-ing
- جمله پرسشی زمان حال استمراری: (کلمه پرسشی) + فعل to be + فاعل + verb-ing
به مثال های زیر دقت کنید:
I’m working on a new essay.
She’s studying for her mathematics exam.
He isn’t cooking; he’s in the yard reading a novel.
They‘re cleaning the house today.
We aren’t going to shopping mall.
کاربردهای زمان حال استمراری در انگلیسی
از زمان حال ساده هم برای اشاره به رخدادهای در جریان در زمان کنونی و هم اشاره به رخدادهای آینده استفاده می شود. در ادامه به شکل کامل در این باره صحبت می کنیم:
کاربرد present continuous برای زمان حال
کاربرد اولیه زمان حال استمراری برای صحبت از رخدادهایی است که به شکل موقت در زمان حال در جریان هستند. این کاربرد ممکن است دو شکل به خود بگیرد.
- صحبت از فعالیت هایی که در حین مکالمه ما در حال رخ دادن هستند.
My dad’s watching TV right now.
فعالیت تماشا کردن تلویزیون در همین لحظه توسط پدر گوینده جمله در حال انجام است.
- فعالیت هایی که به شکل موقت در بازه زمانی موقتی در زمان حال در جریان هستند ولی ممکن است در حین مکالمه انجام نپذیرند.
I’m reading a fantasy novel these days.
گوینده جمله دقیقا همین الان مشغول خواندن رمان فانتزی اش نیست. بلکه در محدوده بازه زمانی حال به شکل موقت به انجام این فعالیت می پردازد.
کاربرد present continuous برای آینده
تمرکز زمان حال استمراری فقط بر روی فعالیت های زمان حال نیست بلکه می تواند برای صحبت از برنامه ها و رخدادهای آینده نیز استفاده شود. آن هم در دو حالت:
- صحبت از فعالیت های کاملا برنامه ریزی شده برای آینده نزدیک.
I’m going on a trip in a few days.
ترجمه: چند روز دیگه میرم سفر.
I’m seeing my doctor tomorrow evening.
ترجمه: فردا عصر دکترم رو می بینم.
We’re having a party tonight.
ترجمه: امشب یه مهمونی داریم.
- صحبت از فعالیت هایی که قبلا برای آن ها تصمیم گرفته ایم و الان در صدد انجام آن هستیم.
I’m getting into bed.
ترجمه: دارم می رم به تخت خوابم.
I’m leaving now, so I can’t help you with the dishes.
ترجمه: الان دارم می رم دیگه. پس نمی تونم برای شستن ظرف ها کمکت کنم.
توجه داشته باشید که از زمان حال استمراری برای تصمیم های آنی استفاده نمی شود. برای تصمیم های آنی تنها انتخاب موجود زمان آینده ساده می باشد. پس زمان حال استمراری فقط برای تصمیم هایی که قبلا گرفته شده اند و صرفا لحظاتی پیش از عملی شدن اعلام می شوند.
فعل های غیراستمراری در انگلیسی
توجه داشته باشید که دسته ای از فعل های انگلیسی در رده فعل های غیراستمراری قرار می گیرند. به این معنی که نمی توان از آن ها در ساختارهای استمراری استفاده کرد. بنابراین زمانی که با این فعل ها مواجه می شوید به جای ساخت فعل زمان حال استمراری باید از زمان حال ساده در انگلیسی استفاده کنید. این نوع افعال معمولا برای توصیف حالت ها، عقاید و احساسات استفاده می شوند.
به عنوان مثال فعل look را در نظر بگیرید. این فعل دارای دو معنی است: نگاه کردن و به نظر رسیدن. معنی دوم آن یعنی به نظر رسیدن در رده فعل های غیراستمراری است که نمی توان آن را در ساختارهای استمراری قرار داد.
مثلا می توانیم بگوییم:
✅️ You’re looking at me.
ولی نمی توانیم بگوییم:
❌️ You’re looking tired.
بلکه باید بگوییم:
✅️ You look tired.
دلیل هم آن است که look در معنای نگاه کردن یک action verb محسوب می شود و به یک فعالیت اشاره دارد و می توانید در ساختار استمراری قرار بگیرد. ولی در معنای به نظر رسیدن یک non-action verb یا همان فعل غیراستمراری است و نمی توان با آن فعل زمان حال استمراری ساخت. پس جمله آخر شکل صحیح آن محسوب می صود.
استفاده از مکان در بین ساختار زمان حال استمراری
تصور کنید که می خواهید بگویید فردی دقیقا کجاست و مشغول به انجام چه فعالیتی می باشد. برای صما مهم است که تاکید بیشتری روی مکان فعالیت داشته باشید تا خود فعالیت. در چنین حالتی با شکستن ساختار زمان استمراری مکان فعالیت را بین آن قرار می دهیم. بدین صورت که مکان بعد از فعل to be و قبل از فعل ing دار قرار می گیرد.
Jane is in her room studying.
