noun clause ها (جمله واره های اسمی) دسته ای از جمله واره های وابسته هستند که در جملات انگلیسی نقش یک اسم را به خود می گیرند. در مطلب پیش رو قصد داریم که به شکل جامع به آموزش نحوه ساخت و استفاده از این نوع جمله واره های انگلیسی بپردازیم. دانستن ساختارهای این چنینی برای ایجاد ساختارهای پیچیده کلامی مطلقا ضروری هستند. بنابراین اگر زبان آموز سطح متوسط یا پیشرفته زبان هستید به هیچ وجه مقاله پیش رو را از دست ندهید.
noun clause چیست؟
در بالا مطرح شد که noun clause یک جمله واره وابسته (subordinate clause) است. ولی دقیقا منظور از یک جمله واره وابسته چیست؟
جمله واره واحدی از زبان است که دارای یک فاعل و یک فعل باشد. این نکته ای اساسی برای ساخت یک جمله واره است و بدون فاعل و فعل امکان تشکیل جمله واره به هیچ عنوان وجود ندارد.
از سوی دیگر جمله واره وابسته جمله واره ای است که با وجود داشتن فاعل و فعل مخصوص به خود مفهوم مستقلی از خود ندارد و برای تکمیل مفهوم خود نیازمند جمله واره دیگری است.
noun clause نیز یک جمله واره وابسته است که در جمله های انگلیسی در نقش اسم ظاهر می شود. ولی به چه صورت؟ برای درک بهتر به مثال زیر و توضیحات ارائه شده برای آن توجه کنید.
Whoever makes dinner should do the dishes as well.
فاعل جمله: whoever makes dinner (یک جمله واره اسمی)
فعل جمله: should do
جمله واره اسمی در این جمله به راحتی با یک ضمیر یا اسم قابل جایگزینی است:
She should do the dishes as well.
Sarah should do dishes as well.
نقش های noun clause در جملات انگلیسی
به طور کلی جمله واره اسمی در یکی از نقش های زیر در جمله های انگلیسی ظاهر می شود:
- فاعل (subject): انجام دهنده فعالیت
- مفعول مستقیم (direct onject): دریافت کننده مستقیم فعالیت فعل گذرا
- مفعول غیرمستقیم (indirect object): دریافت کننده مفعول مستقیم
- مفعول حرف اضافه (prepositional object): ضمیر یا اسمی بعد از حرف اضافه
- مسند (predicate nominative): اسم بعد از یک فعل ربطی (linking verb)
به مثال های زیر دقت کنید تا به درک صحیحی از مطالب گفته شده در بالا برسید.
Wherever we go for dinner is fine with me. (Subject)
ترجمه: برای شام هر جایی بریم من مشکلی ندارم.
I couldn’t understand whether she was happy or not. (Direct object)
ترجمه: نمی تونستم بفهمم که خوش حاله یا نه.
I gave whoever was interested a book. (Indirect object)
ترجمه: به هر کسی که علاقه مند بود یه کتاب دادم.
My parents want to talk about why I decided to drop out of college. (Prepositional object)
ترجمه: پدرومادرم می خوان درباره اینکه چرا تصمیم گرفتم که از دانشگاه انصراف بدم صحبت کنن.
This isn’t what I meant to say. (predicate nominative)
ترجمه: این چیزی نیست که می خواستم بگم.
نکته! مهم نیست که جمله واره اسمی (noun clause) به غیر از فاعل و فعل چه تعداد کلمات بیشتری دارد، نقش آن همیشه در حد یک اسم در جمله است و نه بیشتر!
کلمات آغازگر جمله واره های اسمی
گروه کلمات خاصی همواره آغازگر جمله واره های اسمی (noun clause) هستند که با آشنایی با آن ها می توانید راحت تر این جمله واره ها را در جمله های انگلیسی تشخیص بدهید. در مثال های بالا نمونه هایی از آن ها را دیدید و به همین دلیل احتمالا می توانید حدس بزنید که چه گروه از کلماتی در رده آغازگران کلمات noun clause ها قرار می گیرند.
آغازگران جمله واره های اسمی سه دسته هستند:
- Relative pronouns (ضمایر موصولی) : who, how, what, where, why, when, that and which
- Indefinite relative pronouns (ضمایر موصولی نامعلوم): whoever, whomever, whatever, wherever, whenever and whichever
- Subordinate conjunctions (حروف ربط وابسته) : if and whether
تفاوت جمله واره اسمی و جمله واره موصولی
هر دو جمله واره های اسمی (noun clause) و جمله واره های موصولی (relative clause) با ضمایر موصولی آغاز می شوند و به همین ممکن است که افراد به سادگی این دو را با یک دیگر اشتباه بگیرند. با این وجود اگر به نقش آن ها در جمله دقت کرد به راحتی می توان آن ها را از یک دیگر تشخیص داد.
یک جمله واره اسمی به طور کامل جایگزین یک اسم یا ضمیر در جمله می شود در حالی که یک جمله واره موصولی صرفا اطلاعاتی را درباره یک اسم در جمله در اختیار قرار می دهد.
I saw who did it. (جمله واره اسمی)
This is our teacher, who you met last night at the party. (جمله واره موصولی)
لینک های مفید
مقاله ای که مطالعه کردید در ادامه سایر مقالات آموزش رایگان زبان انگلیسی به نگارش در آمده است. به شما پیشنهاد می کنیم که دیگر مقاله های این بخش را نیز بررسی کنید تا نکات بیشتری درباره استفاده صحیح از زبان انگلیسی آشنا شوید.
