حتماً برای شما هم پیش آمده که هنگام صحبت کردن یا نوشتن، استفاده صحیح از فعلها، به خصوص فعلهای بیقاعده، کمی چالشبرانگیز باشد. یکی از این فعلها، فعل پرکاربرد و البته کمی بازیگوش “go” است. این مطلب به شما کمک میکند تا نه تنها گذشته go را به درستی صرف کنید، بلکه با اطمینان کامل در جملاتتان به کار ببرید.
برای تقویت مهارتهای زبانی خود و پیدا کردن بهترین مسیر یادگیری، شاید بخواهید در مورد بهترین آموزشگاه زبان در تهران اطلاعاتی کسب کنید.
این مقاله تنها بخش کوچکی از سایر مقاله های آموزش زبان انگلیسی است که روزانه در سایت گاما فارس منتشر می شوند. با دنبال کردن این سری مقاله ها می توانید روزانه نکته های جدید گرامری یاد بگیرید.
معرفی فعل go و اهمیت آن
فعل “go” یکی از رایجترین فعلها در زبان انگلیسی است که معنی اصلی آن “رفتن” یا “حرکت کردن” است. این فعل کاربردهای بسیار گستردهای دارد و در اصطلاحات و عبارات فراوانی به کار میرود. به همین دلیل، درک و تسلط بر صرف فعل go در زمانهای مختلف، برای هر زبان آموزی ضروری است.
اگر بخواهیم روان و بدون مکث صحبت کنیم یا بنویسیم، باید بدانیم که فعل go در هر موقعیتی چه شکلی به خود میگیرد. آیا میدانستید که “go” یک فعل بیقاعده است؟ این یعنی گذشته آن از قاعده افزودن “ed” پیروی نمیکند و شکل خاص خودش را دارد. در ادامه، این ویژگی را با جزئیات بیشتری بررسی میکنیم.
چرا فعل go بیقاعده است؟
همانطور که قبلتر اشاره کردم، فعل go یک فعل بیقاعده (irregular verb) است. این یعنی شکل گذشته ساده (Past Simple) و اسم مفعول (Past Participle) آن با افزودن “-ed” به شکل پایه (base form) ساخته نمیشود.
فعلهای باقاعده، مانند “walk” که گذشته آن “walked” است، از یک قاعده مشخص پیروی میکنند، اما فعلهای بیقاعده، هر یک تاریخچه و شکل منحصر به فرد خود را دارند که باید آنها را به خاطر سپرد.
برای “go”، شکل گذشته ساده “went” و شکل اسم مفعول “gone” است. یادگیری این تغییرات ظاهراً کوچک، تفاوت بزرگی در درستی و روانی مکالمات و نوشتار شما ایجاد میکند. حفظ کردن این موارد در ابتدا شاید سخت به نظر برسد، اما با تمرین و استفاده مکرر، خیلی زود به بخشی طبیعی از دایره واژگان شما تبدیل میشود.
به تلفظ های زیر توجه کنید:
✅️ Go
✅️ Went
✅️ Gone

گذشته ساده (Past Simple) فعل go: went
شاید مهمترین و پرکاربردترین شکل گذشته فعل go، زمان گذشته ساده آن باشد: went. زمانی که میخواهیم درباره یک عمل یا رویدادی صحبت کنیم که در گذشته شروع شده، به پایان رسیده و زمان مشخصی دارد، از گذشته ساده استفاده میکنیم.
کاربردها و مثالهای went
went برای بیان کارهای تمامشده در گذشته به کار میرود. به چند مثال توجه کنید:
- I went to the park yesterday. (من دیروز به پارک رفتم.) – اینجا “yesterday” زمان مشخص انجام کار را نشان میدهد.
- She went to London last year. (او سال گذشته به لندن رفت.) – “last year” نیز زمان مشخصی در گذشته است.
- We went to the cinema last night. (ما دیشب به سینما رفتیم.)
- My parents went on a trip to Italy two months ago. (پدر و مادرم دو ماه پیش به ایتالیا سفر کردند.)
همانطور که میبینید، در تمام این مثالها، عمل رفتن در گذشته به پایان رسیده است. برای ساختن جملات منفی و سوالی با went، از فعل کمکی “did” استفاده میکنیم.
ساختار جملات منفی و سوالی با went
برای منفی کردن جملهای با went، کافی است “did not” (یا شکل مخفف آن “didn’t”) را قبل از شکل پایه فعل (go) قرار دهید. به یاد داشته باشید که وقتی “did” در جمله میآید، فعل اصلی به شکل پایه خود برمیگردد.
- I didn’t go to the party. (من به مهمانی نرفتم.)
- She didn’t go to school last week. (او هفته گذشته به مدرسه نرفت.)
برای پرسیدن سوال در گذشته ساده با go، “did” را به ابتدای جمله میآوریم و فعل اصلی را به شکل پایه (go) برمیگردانیم.
- Did you go to the concert? (آیا به کنسرت رفتی؟)
- Did they go shopping? (آیا آنها به خرید رفتند؟)
- Where did you go on your vacation? (در تعطیلاتتان کجا رفتید؟)
این ساختارها بسیار مهم هستند و با تمرین کافی میتوانید به راحتی از آنها استفاده کنید. برای پیدا کردن یک آموزشگاه زبان خوب میتوانید به صفحه بهترین آموزشگاه زبان در مشهد ما نگاهی بیندازید.
اسم مفعول (Past Participle) فعل go: gone
شکل سوم فعل go، یعنی اسم مفعول آن، gone است. این بخش از صرف فعل go در زمانهای کامل (Perfect Tenses) و همچنین در ساختار مجهول (Passive Voice) به کار میرود. درک تفاوت “went” و “gone” برای بسیاری از زبانآموزان چالشبرانگیز است، اما با توضیحاتی که ارائه میدهم، این ابهام برطرف خواهد شد.
| شکل فعل | زمان یا کاربرد | مثال |
|---|---|---|
| Go | Base form / حال ساده | I go to work every day. |
| Goes | حال ساده سوم شخص مفرد | She goes to school every morning. |
| Went | گذشته ساده (Past Simple) | I went to the cinema yesterday. |
| Gone | اسم مفعول / Past Participle (Perfect Tenses) | She has gone to Paris. |
| Going | شکل استمراری (Continuous) / be going to | I am going to study later. |
کاربردها و مثالهای gone در زمان حال کامل (Present Perfect)
حال کامل (Present Perfect) یکی از مهمترین زمانهایی است که در آن از gone استفاده میکنیم. این زمان برای صحبت درباره کارهایی به کار میرود که در گذشته شروع شدهاند و اثر آنها هنوز در زمان حال باقی است، یا کارهایی که در گذشته نامشخصی انجام شدهاند.
- I have gone to the supermarket. (من به سوپرمارکت رفتهام.) – این جمله به این معنی است که الان در سوپرمارکت نیستم و احتمالاً برگشتهام، یا اینکه همین الان از سوپرمارکت برگشتهام و اثرش (مثلاً خریدها) هنوز باقی است.
- She has gone on vacation. (او به تعطیلات رفته است.) – این یعنی الان اینجا نیست و در سفر است.
- We have gone to that restaurant many times. (ما بارها به آن رستوران رفتهایم.) – این تجربه در گذشته اتفاق افتاده و اثرش (دانستن کیفیت رستوران) در حال حاضر وجود دارد.
نکته مهم: در زمان حال کامل، وقتی از “go” استفاده میکنیم، هم میتوانیم از “gone” و هم از “been” استفاده کنیم، اما معنی آنها متفاوت است.
- “I have gone to Paris.” یعنی من الان پاریس نیستم و از آنجا برگشتهام یا الان در حال حاضر در پاریس هستم و هنوز برنگشتهام.
- “I have been to Paris.” یعنی من به پاریس رفتهام و برگشتهام. تجربه حضور در پاریس را داشتهام.
به شما پیشنهاد می کنیم که برای درک بیشتر این مطلب مقاله تفاوت been و gone در انگلیسی را مطالعه کنید.
کاربردها و مثالهای gone در زمان گذشته کامل (Past Perfect)
گذشته کامل (Past Perfect) زمانی به کار میرود که میخواهیم درباره عملی صحبت کنیم که قبل از یک نقطه خاص در گذشته اتفاق افتاده است.
- When I arrived, she had gone home. (وقتی من رسیدم، او به خانه رفته بود.) – رفتن او قبل از رسیدن من اتفاق افتاده است.
- They realized their mistake after they had gone too far. (آنها بعد از اینکه خیلی دور رفته بودند، به اشتباهشان پی بردند.)
کاربردها و مثالهای gone در زمان آینده کامل (Future Perfect)
آینده کامل (Future Perfect) برای صحبت درباره عملی به کار میرود که تا قبل از یک زمان مشخص در آینده کامل خواهد شد.
- By next year, I will have gone to Japan. (تا سال آینده، من به ژاپن رفته خواهم بود.)
- She will have gone on her trip by the time we finish this project. (او تا زمانی که ما این پروژه را تمام کنیم، به سفرش رفته خواهد بود.)
زمانهای استمراری (Continuous Tenses) با go: going
حالا نوبت به شکل “going” میرسد که در زمانهای استمراری به کار میرود و نشاندهنده عملی است که در حال انجام بوده یا است. “going” نیز مانند “went” و “gone”، از اجزای جدانشدنی صرف فعل go است.
حال استمراری (Present Continuous) با going
حال استمراری در انگلیسی برای بیان کارهایی به کار میرود که در همین لحظه در حال انجام هستند یا به طور موقت در حال وقوعند.
- I am going to the store right now. (من همین الان دارم به فروشگاه میروم.)
- She is going to a meeting. (او در حال رفتن به یک جلسه است.)
- They are going out tonight. (آنها امشب بیرون میروند.) – در اینجا برای برنامههای آینده نزدیک نیز استفاده میشود.
گذشته استمراری (Past Continuous) با going
گذشته استمراری در انگلیسی برای بیان کارهایی به کار میرود که در یک نقطه مشخص در گذشته در حال انجام بودهاند.
- I was going to school when I saw him. (وقتی او را دیدم، داشتم به مدرسه میرفتم.)
- They were going on vacation at this time last year. (آنها همین موقع سال گذشته در حال رفتن به تعطیلات بودند.)
آینده استمراری (Future Continuous) با going
آینده استمراری در انگلیسی برای بیان کارهایی به کار میرود که در یک نقطه مشخص در آینده در حال انجام خواهند بود.
- Tomorrow at 3 PM, I will be going to the airport. (فردا ساعت 3 بعد از ظهر، من در حال رفتن به فرودگاه خواهم بود.)
- She will be going to the gym in the evening. (او عصر در حال رفتن به باشگاه خواهد بود.)

استفاده از “going to” برای بیان آینده
یکی از مهمترین کاربردهای “going” در ساختار “be going to” است که برای صحبت درباره برنامهها و قصدها در آینده استفاده میشود. این ساختار با آینده ساده (will) تفاوتهایی دارد.
تفاوت “going to” و “will”
- Going to: برای بیان برنامهها و قصدهایی که از قبل تصمیمگیری شدهاند یا شواهدی در زمان حال وجود دارد که نشان میدهد عملی در آینده اتفاق خواهد افتاد.
- I am going to study hard for my exam. (قصد دارم برای امتحانم سخت درس بخوانم.) – این یک تصمیم از پیش گرفته شده است.
- Look at those dark clouds! It’s going to rain. (به آن ابرهای تیره نگاه کن! قرار است باران ببارد.) – شواهدی در زمان حال وجود دارد.
- Will: معمولاً برای تصمیمات لحظهای، پیشبینیهای بدون شواهد قوی، قول دادن و پیشنهاد دادن به کار میرود.
- I think it will rain tomorrow. (فکر میکنم فردا باران ببارد.) – صرفاً یک پیشبینی.
- I will help you. (کمکت میکنم.) – یک پیشنهاد یا قول لحظهای.
همانطور که میبینید، درک صحیح از صرف فعل go در این ساختارها، به شما کمک میکند که منظور خود را با دقت بیشتری بیان کنید.
به شما پیشنهاد می کنیم که مقاله گرامر be going to را نیز مطالعه کنید تا به درک بهتری از این ساختار برسید.
عبارات مصطلح و اصطلاحات با go
فعل go نه تنها در زمانهای مختلف صرف میشود، بلکه در عبارات مصطلح (idioms) و اصطلاحات رایج زیادی نیز به کار میرود که معنی آنها ممکن است با معنی اصلی “رفتن” متفاوت باشد. شناخت این موارد به غنای زبان شما کمک زیادی میکند و باعث میشود طبیعیتر صحبت کنید. از این رو، تمرینات فعل go شامل یادگیری این اصطلاحات نیز میشود.
- Go out: بیرون رفتن (برای تفریح)، خاموش شدن (لامپ)
- Let’s go out for dinner tonight. (بیا امشب برای شام بیرون برویم.)
- The lights went out during the storm. (برقها در طوفان قطع شدند.)
- Go up: بالا رفتن، افزایش یافتن
- Prices have gone up recently. (قیمتها اخیراً بالا رفتهاند.)
- Go down: پایین رفتن، کاهش یافتن
- The sun goes down in the west. (خورشید در غرب غروب میکند.)
- Go on: ادامه دادن، اتفاق افتادن
- Please go on with your story. (لطفاً داستانت را ادامه بده.)
- What’s going on here? (اینجا چه خبر است؟)
- Go off: خاموش شدن (زنگ ساعت)، منفجر شدن (بمب)، خراب شدن (غذا)
- My alarm clock went off at 6 AM. (زنگ ساعتم ساعت 6 صبح خورد.)
- The food has gone off. (غذا خراب شده است.)
- Go through: تجربه کردن، بررسی کردن
- She went through a lot of difficulties. (او سختیهای زیادی را پشت سر گذاشت.)
- Let’s go through the details. (بیا جزئیات را بررسی کنیم.)
اینها فقط چند نمونه از عبارات فراوان با “go” بودند. هر چه بیشتر با این اصطلاحات آشنا شوید، مهارتهای زبانی شما نیز بهتر خواهد شد.
جمعبندی و نکات کلیدی برای یادگیری گذشته go
تا اینجا، ما به طور کامل به بررسی گذشته go و شکلهای مختلف آن، یعنی “went” و “gone” پرداختیم. همچنین، کاربرد “going” در زمانهای استمراری و ساختار “going to” را نیز مرور کردیم. مهمترین نکاتی که باید به خاطر بسپارید:
- فعل go یک فعل بیقاعده است.
- گذشته ساده آن “went” است و برای بیان اعمال تمامشده در گذشته مشخص به کار میرود.
- اسم مفعول آن “gone” است و در زمانهای کامل (حال کامل، گذشته کامل، آینده کامل) و همچنین در ساختار مجهول استفاده میشود.
- “going” در زمانهای استمراری و در ساختار “be going to” برای بیان آینده به کار میرود.
برای تسلط بر این موارد، تکرار و تمرین کلید موفقیت است. سعی کنید جملات مختلفی با هر یک از این اشکال بسازید، داستانهای کوتاه بنویسید و حتی با صدای بلند با خودتان صحبت کنید.
هر چه بیشتر از این فعلها در موقعیتهای واقعی استفاده کنید، بهتر در ذهن شما جا میگیرند. استفاده از فلشکارتها، اپلیکیشنهای آموزشی زبان، و حتی تماشای فیلمها و سریالهای انگلیسی نیز میتواند به شما در این مسیر کمک کند.
هیچ یک از این موارد دشوار نیستند، فقط نیاز به کمی پشتکار و علاقه دارند.
برای اطلاع از بهترین موسسات زبان انگلیسی در شهرهای دیگر نظیر اصفهان نیز میتوانید به صفحه بهترین آموزشگاه زبان در اصفهان مراجعه کنید.
سوالات متداول (FAQ)
فعل go چه معنی دارد؟
فعل go به معنای “رفتن” یا “حرکت کردن” است. این فعل یکی از پرکاربردترین فعلها در زبان انگلیسی است و در بسیاری از عبارات و اصطلاحات نیز به کار میرود. معنای دقیق آن بسته به بستر جمله میتواند کمی تغییر کند.
چگونه میتوان از فعل go در جملات استفاده کرد؟
فعل go را میتوان در زمانهای مختلفی استفاده کرد. در زمان حال ساده (Present Simple)، از “go” و “goes” (برای فاعل سوم شخص مفرد) استفاده میکنیم. در گذشته ساده (Past Simple) به شکل “went”، و در زمانهای کامل (Perfect Tenses) به شکل اسم مفعول “gone” به کار میرود. همچنین، “going” در زمانهای استمراری (Continuous Tenses) و در ساختار “be going to” برای بیان آینده استفاده میشود. مثال: I go to work every day. I went to the cinema yesterday. She has gone to Paris. I am going to study later.
آیا فعل go بیقاعده است؟
بله، فعل go یک فعل بیقاعده (irregular verb) است. شکل گذشته ساده (Past Simple) آن “went” و اسم مفعول (Past Participle) آن “gone” است. به همین دلیل، شکلهای گذشته آن از قاعده افزودن “-ed” پیروی نمیکنند و باید این اشکال را به خاطر سپرد.
